Ο ιξός ή βίσκος (γκι), είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται στα κλαδιά κάποιων φυλλοβόλων ή και κωνοφόρων δέντρων, έχει κιτρινοπράσινα άνθη και λευκούς ή κίτρινους καρπούς.
Χρήσιμο είναι ολόκληρο το φυτό εκτός από τους άσπρους καρπούς που είναι τοξικοί.
Για την παρασκευή του ως έγχυμα, ρίχνουμε 30gr ξηρό βότανο σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και το αφήνουμε 10-15 λεπτά.
Γραμμάρια: 100γρ.
Η αγγελική είναι ένας αειθαλής θάμνος με μικρά πράσινα φύλλα και άσπρα λουλούδια, που αναδύουν άρωμα παρόμοιο με της πορτοκαλιάς.
Για την παρασκευή εγχύματος: Σε ένα φλιτζάνι καυτό νερό βάζουμε ένα κουταλάκι ρίζα και το αφήνουμε για 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε (ένα με δύο φλυτζάνια την ημέρα).
Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μορφή αλοιφής.
Η αλοιφή γίνεται με πρώτη ύλη το έγχυμα ή τη σκόνη του βοτάνου, που τα δουλεύουμε με κερί μέλισσας ή βούτυρο καρυτέ ή βούτυρο κακάο και με αλεύρι, μέχρι να γίνουν ένα σώμα και τα διατηρούμε μέσα σε βαζάκι.
H μέντα είναι ένα ποώδες αρωματικό φυτό με ευωδιαστά λευκά ή ιώδη άνθη.
Είναι ένα από τα βότανα με τα πιο ευχάριστα αρώματα και καταναλώνεται για τα πολυάριθμα οφέλη που παρέχει στην υγεία.
Τα φύλλα της μέντας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μαγειρική, τη ζαχαροπλαστική, στην ποτοποιία, ως αρτυματικό και αρωματικό.
Το γαϊδουράγκαθο είναι μια μονοετής ή διετής αγκαθωτή πόα, με φύλλα ανοιχτοπράσινα με άσπρα νεύρα και οδοντωτές άκρες, ενώ τα άνθη του έχουν μωβ χρώμα.
Οι σπόροι γαϊδουράγκαθου μπορούν να καταναλωθούν σαν ρόφημα καθώς προσφέρουν πολλαπλά οφέλη στον οργανισμό.
Βάλτε τους σπόρους γαϊδουράγκαθου σε ένα φλιτζάνι με βραστό νερό. Αφήστε να μουλιάσουν για περίπου 15 λεπτά. Στραγγίξτε και πιείτε το. Καταναλώστε 3-4 φλιτζάνια την ημέρα.
To κενταύριο είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Νοτιοδυτική Ασία.
Το φυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του δράσεις.
Ο Διοσκουρίδης το ονόμασε κενταύριο γιατί κατά τη μυθολογία ο Κένταυρος Χείρωνας θεράπευε τις πληγές με αυτό.
Έχει πικρή γεύση και καταναλώνεται ως αφέψημα.
