Η αγγελική είναι ένας αειθαλής θάμνος με μικρά πράσινα φύλλα και άσπρα λουλούδια, που αναδύουν άρωμα παρόμοιο με της πορτοκαλιάς.
Για την παρασκευή εγχύματος: Σε ένα φλιτζάνι καυτό νερό βάζουμε ένα κουταλάκι ρίζα και το αφήνουμε για 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε (ένα με δύο φλυτζάνια την ημέρα).
Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μορφή αλοιφής.
Η αλοιφή γίνεται με πρώτη ύλη το έγχυμα ή τη σκόνη του βοτάνου, που τα δουλεύουμε με κερί μέλισσας ή βούτυρο καρυτέ ή βούτυρο κακάο και με αλεύρι, μέχρι να γίνουν ένα σώμα και τα διατηρούμε μέσα σε βαζάκι.
Γραμμάρια: 100γρ.
Η λυγαριά είναι ένας αυτοφυόμενος, φυλλοβόλος θάμνος με πολύ χνουδωτό βλαστό, στενόμακρα φύλλα και λευκά και γαλάζια λουλούδια.
Ο καρπός της έχει πλούσιο άρωμα και πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες.
Για την παρασκευή του, ρίχνουμε σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό 1 κουταλάκι του γλυκού καρπό λυγαριάς, αφήνουμε για 8-10 λεπτά σε σκεπασμένο δοχείο, στραγγίζουμε και πίνουμε.
Η σημύδα ή μπετούλα είναι ένα φυλλοβόλο δέντρο, που το συναντάμε σε μεγάλα υψόμετρα. Τα άνθη της σχηματίζουν ίουλους, έχουν λευκό και παπυρώδη φλοιό, κρεμαστά κλαδιά και ωοειδή, με μυτερή άκρη και οδοντωτά φύλλα. Το ξύλο της χρησιμοποιείται ευρέως στην επιπλοποιία και στην παραγωγή χαρτιού και τα φύλλα της χρησιμοποιούνται για την παρασκευή καλλυντικών και φαρμάκων.
To κενταύριο είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Νοτιοδυτική Ασία.
Το φυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του δράσεις.
Ο Διοσκουρίδης το ονόμασε κενταύριο γιατί κατά τη μυθολογία ο Κένταυρος Χείρωνας θεράπευε τις πληγές με αυτό.
Έχει πικρή γεύση και καταναλώνεται ως αφέψημα.
