Το φλισκούνι έχει αποχρεμπτική δράση και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της βρογχίτιδας και του βήχα, ΠΡΟΣΟΧΗ: Προκαλεί συσπάσεις της μήτρας.
Το εκουιζέτο είναι ένα πολυετές, ποώδες τριχωτό φυτό, αρωματικό και γκρίζου χρώματος.
Τα φύλλα του έχουν μήκος 3-8 χιλιοστά με αναδιπλωμένες άκρες.
Χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα στη μαγειρική, όπως η ρίγανη ή το θρούμπι.
Έχει επίσης θεραπευτικές ιδιότητες, κυρίως το υπέργειο τμήμα του.
Προσοχή όμως! Το βότανο θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Η καλέντουλα είναι αυτοφυές φυτό της περιοχής της Μεσογείου και αρκετά δημοφιλές στους κήπους και τους αγρούς.
Τα άνθη της ποικίλουν από κίτρινα σε ζωηρά πορτοκαλιά και τα φύλλα της είναι μεγάλα και στενά στη βάση, φαρδύτερα και στρογγυλεμένα στην κορυφή.
H καλέντουλα χρησιμοποιούνταν στον αρχαίο ελληνικό, ρωμαϊκό, αραβικό και ινδικό πολιτισμό ως θεραπευτικό βότανο, αλλά και ως συστατικό σε φαγητά, καλλυντικά, ακόμη και σε υφάσματα.
Για την παρασκευή του ως έκχυμα, ρίχνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού βότανο σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό, σκεπάζουμε και αφήνουμε για 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε.
Η ιτιά είναι ένα φυτό που περιέχει σαλικυλικό οξύ.
Βοηθά στην ανακούφιση του πόνου, ιδιαίτερα στο μυοσκελετικό σύστημα όπως π.χ. στην οσφυαλγία.
Δεν έχει οριστεί συνιστώμενη ημερήσια δοσολογία για την ιτιά.
Τα φύλλα αλλά και η φλούδα της περιέχουν τανίνη, σαλικίνη, σαλικορτίνη, ιτεΐνη και οξικό ασβέστιο.
Θεωρείται ότι διαθέτουν αντιπυρετικές, αντιρρευματικές, τονωτικές αλλά και στυπτικές, σπασμολυτικές ιδιότητες. Θεωρούνται επίσης, αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της πέτρας, της χολής, της ελονοσίας αλλά και στην επούλωση των πληγών.
Προφυλάξεις κατά τη χρήση/αλληλεπιδράσεις :
Να μη λαμβάνεται από άτομα με ελκώδη κολίτιδα, νόσο του crohn, νεφροπαθείς ή ηπατοπαθείς. Να μη συνδυάζεται με ασπιρίνη ή με αντιθρομβωτικά - αντιπηκτικά φάρμακα.
Να αποφεύγεται η συμπληρωματική λήψη της κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό.
