Ο λυκίσκος είναι αναρριχητικό πολυετές φυτό με οδοντωτά φύλλα και μικρούς κόκκινους καρπούς.
Καταναλώνεται σαν ρόφημα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.
Γνωστή είναι και η χρήση του στην μπύρα απ’ όπου παίρνει και την ιδιαίτερη γεύση της.
Γραμμάρια: 100γρ.
Το βότανο φυκάρια η ζοχαδόχορτο έχει στυπτική δράση.Έχει επίσης καταπραϋντικές, αντισηπτικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς από το όνομα Ζοχαδόχορτο (Ζοχάδα = Αιμορροΐδα) το βότανο αυτό είναι ειδικό στη θεραπεία των αιμορροΐδων.Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1-2 κουταλιές του τσαγιού ξηρό βότανο και το αφήνουμε 10 λεπτά.
To κενταύριο είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Νοτιοδυτική Ασία.
Το φυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του δράσεις.
Ο Διοσκουρίδης το ονόμασε κενταύριο γιατί κατά τη μυθολογία ο Κένταυρος Χείρωνας θεράπευε τις πληγές με αυτό.
Έχει πικρή γεύση και καταναλώνεται ως αφέψημα.
Ο Ηλίανθος είναι ένα ταχέως αναπτυσσόμενο ετήσιο φυτό, με πλατιά, σχήματος οβάλ, τριχωτά φύλλα.
Η ονομασία του προέρχεται από το γεγονός ότι η κεφαλή του στρέφεται διαρκώς προς τις ακτίνες του ήλιου.
Το καλοκαίρι παράγει μεγάλα εντυπωσιακά κίτρινα λουλούδια. Τα θρυμματισμένα αποξηραμένα άνθη του ηλίανθου παρασκευάζονται ως έκχυμα.
Σε ένα ποτήρι βραστό νερό, ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας, σκεπάζουμε για 15 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε.