Ο αμάρανθος είναι ένα πανέμορφο φυτό με χαρακτηριστικά κίτρινα άνθη.

Οι χρυσαφένιοι σπόροι του είναι γνωστοί από τα αρχαία χρόνια καθώς λέγεται ότι ήταν το μυστικό της μακροζωίας των Αζτέκων και των Ίνκας.

Ακόμα και σήμερα τους χρησιμοποιούν οι αθλητές για να πάρουν ενέργεια και να ενισχύσουν την αντοχή τους.

Επιπλέον, βοηθά τον οργανισμό να αποβάλλει τις άχρηστες τοξίνες.

Τέλος, χρησιμοποιείται και στη μαγειρική σε διάφορες συνταγές λαδερών φαγητών με λαχανικά.

Το ψύλλιον έχει μαλακτικές ιδιότητες, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα αλλά και τον ερεθισμό του εντέρου. Δρα ενάντια στην οστεοπόρωση και ανακουφίζει από τους πόνους των νεφρών αλλά και του προστάτη.

Το λυκοπόδιο ή πόδι του λύκου είναι ένα ποώδες φυτό με πληθώρα χρήσεων σε διάφορους τομείς.

Για την παρασκευή του ως ρόφημα, ρίξτε ένα κουταλάκι του γλυκού βότανο σε ζεστό νερό και σκεπάστε το για 5-8 λεπτά ώστε να κρατήσετε τους υδρατμούς μέσα στην κούπα. Στη συνέχεια σουρώστε και σερβίρετε. Συμπληρώστε αν θέλετε μέλι, γάλα ή λεμόνι.

H ρίζα τσουένι είναι ευρέως διαδομένη για τη χρήση της στη ζαχαροπλαστική.

Συνήθως χρησιμοποιείται στην παρασκευή του χαλβά ταχινιού, καθώς αυτή είναι που προσδίδει στον χαλβά τη λαστιχένια ινώδη του υφή.

Ταιριάζει ακόμα και σε κρέατα, σούπες και σαλάτες.

Φτιάχνεται ακόμα και ως αφέψημα.

Ενώ είναι επίσης γνωστό από την αρχαιότητα ως καθαριστικό για χαλιά και υφάσματα, καθώς περιέχει ουσίες που δημιουργούν αφρό στην επαφή τους με το νερό.

Η μαντζουράνα είναι ένα πολυετές φυτό με μικρά και χνουδωτά φύλλα, λευκά άνθη και ιδιαίτερο άρωμα.

Έχει ελαφρώς γλυκιά, ξυλώδη γεύση και στη μαγειρική ταιριάζει στο ψητό ψάρι, στο κρέας, σε διάφορα αλμυρά κέικ αλλά και σάλτσες.

Συχνά καταναλώνεται και ως αφέψημα λόγω των θεραπευτικών ιδιοτήτων της.