Η λατινική του ονομασία είναι Tussilago farfara (βήχιο το σιτόφυγο) που σημαίνει, διώκτης του βήχα και το συναντούμε στη χώρα μας με τα ονόματα χαμολεύκι, βηκιό, βήχανη, γλυκομάνα, τουσιλάγκο.
Είναι ένα πολυετές φυτό που έχει χοντρό ρίζωμα από το οποίο βγαίνουν την άνοιξη τριχωτοί ανθικοί βλαστοί, με κίτρινα άνθη.
Το κίτρινο χρώμα των ανθέων οφείλεται στην ξανθοφύλλη που περιέχουν.
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1-2 κουταλιές του τσαγιού ξηρά άνθη ή φύλλα και το αφήνουμε για 10 λεπτά.
Το ρόφημα το πίνουμε έως τρεις φορές την ημέρα όσο πιο ζεστό γίνεται.
Γραμμάρια: 100γρ.
Η κολλιτσίδα είναι κοινή ονομασία του φυτού «άρκτιον η λάπα» ή «λάπα η κοινή».
Είναι πολύκλαδο φυτό, που φτάνει σε ύψος 1,50 μ. Έχει λογχοειδή φύλλα και πολύ μικρά κοκκινωπά άνθη.
Οι ρίζες της αποξηραμένες είναι το κατεξοχήν φαρμακευτικό τμήμα του βοτάνου τις οποίες αποξηραίνουμε για αφεψήματα ή εγχύματα.
Για την παρασκευή τους βράζουμε περίπου ένα μεγάλο φλιτζάνι νερό. Μόλις αρχίζει να κοχλάζει μειώνουμε τη θερμοκρασία και ρίχνουμε δύο κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένη ρίζα κολλιτσίδας. Σκεπάζουμε το σκεύος μας και αφήνουμε το αφέψημά μας να σιγοβράσει για άλλα πέντε λεπτά περίπου.
Στη συνέχεια βγάζουμε το αφέψημά μας από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει τελείως.
