Βοηθά στις πέτρες των νεφρών, του προστάτη, την κύστη, το ζάχαρο.

Η καλέντουλα είναι αυτοφυές φυτό της περιοχής της Μεσογείου και αρκετά δημοφιλές στους κήπους και τους αγρούς.

Τα άνθη της ποικίλουν από κίτρινα σε ζωηρά πορτοκαλιά και τα φύλλα της είναι μεγάλα και στενά στη βάση, φαρδύτερα και στρογγυλεμένα στην κορυφή.

H καλέντουλα χρησιμοποιούνταν στον αρχαίο ελληνικό, ρωμαϊκό, αραβικό και ινδικό πολιτισμό ως θεραπευτικό βότανο, αλλά και ως συστατικό σε φαγητά, καλλυντικά, ακόμη και σε υφάσματα.

Για την παρασκευή του ως έκχυμα, ρίχνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού βότανο σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό, σκεπάζουμε και αφήνουμε για 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε.

Η  πασιφλώρα είναι  ένα  εύρωστο  φυλλοβόλο είδος  ταχείας  ανάπτυξης  με γυαλιστερό  πράσινο  φύλλωμα, μεγάλα μπλε-μωβ  άνθη και κίτρινους- πορτοκαλί  καρπούς, σαν  μικρά  αυγά, που  δεν  τρώγονται.  Επίσης,  το καλοκαίρι και  το  φθινόπωρο, έχει  λευκά  άνθη  με  μπλε  στήμονες διαμέτρου  10cm,  τα  οποία  μοιάζουν  με ρολόι. Η  πασίφλωρα, είναι ένα βότανο  με  κατευναστικές, αντισπασμωδικές  και  ηρεμιστικές ιδιότητες. Επίσης  είναι  εξαιρετικό  ενάντια  στο  άγχος, την  αϋπνία  και  την δυσεντερία.

Πρίμουλα άνθη.

Η κολλιτσίδα είναι κοινή ονομασία του φυτού «άρκτιον η λάπα» ή «λάπα η κοινή».

Είναι πολύκλαδο φυτό, που φτάνει σε ύψος 1,50 μ. Έχει λογχοειδή φύλλα και πολύ μικρά κοκκινωπά άνθη.

Οι ρίζες της αποξηραμένες είναι το κατεξοχήν φαρμακευτικό τμήμα του βοτάνου τις οποίες αποξηραίνουμε για αφεψήματα ή εγχύματα.

Για την παρασκευή τους βράζουμε περίπου ένα μεγάλο φλιτζάνι νερό. Μόλις αρχίζει να κοχλάζει μειώνουμε τη θερμοκρασία και ρίχνουμε δύο κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένη ρίζα κολλιτσίδας. Σκεπάζουμε το σκεύος μας και αφήνουμε το αφέψημά μας να σιγοβράσει για άλλα πέντε λεπτά περίπου.

Στη συνέχεια βγάζουμε το αφέψημά μας από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει τελείως.