Η λατινική του ονομασία είναι Tussilago farfara (βήχιο το σιτόφυγο) που σημαίνει, διώκτης του βήχα και το συναντούμε στη χώρα μας με τα ονόματα χαμολεύκι, βηκιό, βήχανη, γλυκομάνα, τουσιλάγκο.
Είναι ένα πολυετές φυτό που έχει χοντρό ρίζωμα από το οποίο βγαίνουν την άνοιξη τριχωτοί ανθικοί βλαστοί, με κίτρινα άνθη.
Το κίτρινο χρώμα των ανθέων οφείλεται στην ξανθοφύλλη που περιέχουν.
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1-2 κουταλιές του τσαγιού ξηρά άνθη ή φύλλα και το αφήνουμε για 10 λεπτά.
Το ρόφημα το πίνουμε έως τρεις φορές την ημέρα όσο πιο ζεστό γίνεται.
Γραμμάρια: 100γρ.
Η Αλχημίλλη συναντάται σε χώρες της Ευρώπης και της Ασίας.
Πήρε το όνομά της από τους αλχημιστές καθώς θεωρείται ότι από το δρόσο που καθόταν στα φύλλα της παρασκεύαζαν τη φιλοσοφική λίθο.
Ονομάζεται επίσης Ladie's mantle herb αφού έχει ιδιαίτερες ευεργετικές και θεραπευτικές ιδιότητες για τον γυναικείο οργανισμό.
Παρασκευάστε το αποξηραμένο φυτό ως αφέψημα ή ως έκχυμα.
Η φασκομηλιά συναντάται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, έχει πλούσιο άρωμα και χρησιμοποιείται ως καρύκευμα αλλά κυρίως ως αφέψημα.
Τα φύλλα φασκόμηλου αποξηραίνονται και καταναλώνονται για τις θεραπευτικές και ευεργετικές του ιδιότητες.
Μπορούν επίσης να προστεθούν σε συνταγές με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή σάλτσες για έξτρα άρωμα στο πιάτο σας.
Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι από την απόσταξη των φύλλων και άνθεων παράγεται το αιθέριο έλαιο φασκόμηλου που χρησιμοποιείται σε πληθώρα καλλυντικών προϊόντων.
